

“Başlangıçta sadece kendimi ifade etmek istemiştim...”
Vurgularındaki ton, dilinin mizacı… Neden “şiddet”? Neden daima şiddetli bir darbe; ifadelerin “tutkulu” ve hatta “saplantılı” özünde?
Çünkü konuşmak zor bir eylem temelde… Sınırları aşmak, sözün sana dayatılan kalıplarda sıkışıp yankı yapmasından öte, kalıpları aşması için eylemde bulunmak… İfade ettiğin an, yıkmak zorundasın ve sanki özgürleştirmek mecburiyetindesin söylemini. Söylemin, tüm yükünü akıtmak istercesine tumturaklı kelimeler eşliğinde gelirse eğer o engeli devirebilir. O yüzden alabildiğine geriden ve ivmeli bir vuruş ile hamleni yapmalısın…
[...]
* "Uzanıp kendi yanaklarımdan öpüyorum"
_________________________________________________